Ömrüne mi yazık, emeğine mi?
Onca çaba boşa gidiyor diye.
Rızkına mı yansın, yemeğine mi?
Nimete nankörlük ediyor diye.
Umutla sabırı katık eylesin
Kendimize düzen kurduk kuralı
Aksayan yönüyle uğraşıyoruz.
Sırtımıza yükü vurduk vuralı
Gerekli gereksiz hep taşıyoruz.
Önce, denenmişin bilgisi varken,
Varsıllığın, neşe kaynağı ise
Yoksulları düşün boşa kıvanma.
Birçok çaresizler düşmüş yeise
Gösteriş yapıp ta sakın övünme.
Acı çeken varken gülmek neyine
İnsan yaşlanınca eskiyi özler
Halbuki yaşanan yenidir yeni.
Geçmişten hayaller ararken gözler
Aranan hayal de anıdır anı.
Çok yolcu gemisi gelir limana
Kavram kargaşası kültürü bozar,
Yaşama şeklini bulamaz insan.
Her tür değişiklik ruhuna sızar,
İstediği gibi olamaz insan.
Çağlar imbiğinden süzülen değer,
Sen ne biçim şeysin? Behey kötülük
Tez unutulursun, hiç yokmuş gibi.
Taşlar yumuşamış, gitmiş katılık
Sanki sağlam zemin pek çokmuş gibi.
İyiden kötüye doğru saparken
Gönül huzur arar, bulabilir mi?
Dertler zirvelerden indirilmeden.
Huzurlu bir yaşam olabilir mi?
Sorun fırtınası dindirilmeden.
Her şey halloluyor kredi varsa
Yozlaştı çevremiz bizle beraber
Gönül buna sebep olanı sorar.
Nefisle, benlikle bacı, birader
Kalpler kırık atar bu neye yarar?
Sanal alemlerde hanımlar, beyler
İnsanda hüner ve çaba sönünce
Seslenir cinlere! nerelerdesin?
Düzgün giden işi terse dönünce
Nedenini bilen çareler desin.
Aklını gönlünü tutarsa denge
Ağlamak bir çözüm çocuklar için
Yetişkinler için çare mi bilmem?
Üzüntü sonuçtur, ne neden niçin?
Göz yaşları akar dere mi bilmem?
Noksanı tamamla, eksiği gider
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!