Gemi azıya alanlar
İnsanlığı unuttular
Arsızlardan yüz bulanlar
İç yüzünü tanıttılar.
Yüz bulunca efelendi
Ne dertli şiirler, ne türküler var
Soyut mutlulukla bir şeyler denir.
Aşık bile içten hüzün mü duyar?
Dizilerden çıkma aşka özenir.
Göçmen kuşlar gibi kurulur yuva
Dünyalık hırsıyla ün yapmayalım
Yoksa zulüm artar, güce dönüşür.
Doğruluktan asla, hiç sapmayalım
Dıştaki eğrilik, içe dönüşür.
Millet sıkılırsa yüzünüz gülsün
Yalan, söyleyen den daha da fazla
Safça inananı perişan eder.
Bu sinsi sözlere kananlar hızla,
Aldanıp yanılan, bedelin öder.
Nabza şerbet verip uyuşturunca
Başarısız olan bahane bulur,
Kendisine hiç bir suçu yüklemez.
İyileşme umar madara olur,
Bu kötü durumu yalan saklamaz.
Bilgisizce işler hayır getirmez,
Kırgınım devlete, oğlum hapiste
Herkese bulaşan suçun yüzünden.
Bu yaşta bu zulüm ağır nefiste
Güvende kayboldu bakın özünden.
Birisi aramış, ilgimiz yoktur,
Hakkın hizmetinde kulum diyenler,
Sevdamız ol hakka sevi değil mi?
Hakkın yolu benim yolum diyenler,
Yıktığın kalp, Tanrı evi değil mi?
Herkes zannetmenin yelinde uçar,
Ozanlığınla da öğünme sakın,
Sözünde eksiği tez bulan olur.
Bir konuda kesin tavrını takın,
Kararsız halinde, naz bulan olur.
Öğrenmeden bilmek, olası değil
Bir sevda türküsü demeden ölme,
Yoksa yüreğini buz tutturursun.
Sevmez sevilmezsen dünyaya gelme
Seni seveni de tez bıktırırsın.
Türkülerle dile gelir duygular
Cahilin cehlini vurma yüzüne,
Asar suratını, yüzden anlamaz
Batıl la bağını kopar "sözüne"
Daha da bağlanır çöz den anlamaz.
Onun derdi başka, çıkar peşinde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!