Gözlerin ıslanmış ayrılık mı var,
Yok sa acı soğan soyuyormusun?
Acı yüreğinde göz neden ağlar,
Yüreğinden taşmış duyuyormusun?
Hüzün neden çöktü? Asi ruhuna
Dünyalık hırsıyla ün yapmayalım
Yoksa zulüm artar, güce dönüşür.
Doğruluktan asla, hiç sapmayalım
Dıştaki eğrilik, içe dönüşür.
Millet sıkılırsa yüzünüz gülsün
Yalan, söyleyen den daha da fazla
Safça inananı perişan eder.
Bu sinsi sözlere kananlar hızla,
Aldanıp yanılan, bedelin öder.
Nabza şerbet verip uyuşturunca
Başarısız olan bahane bulur,
Kendisine hiç bir suçu yüklemez.
İyileşme umar madara olur,
Bu kötü durumu yalan saklamaz.
Bilgisizce işler hayır getirmez,
Kırgınım devlete, oğlum hapiste
Herkese bulaşan suçun yüzünden.
Bu yaşta bu zulüm ağır nefiste
Güvende kayboldu bakın özünden.
Birisi aramış, ilgimiz yoktur,
Hakkın hizmetinde kulum diyenler,
Sevdamız ol hakka sevi değil mi?
Hakkın yolu benim yolum diyenler,
Yıktığın kalp, Tanrı evi değil mi?
Herkes zannetmenin yelinde uçar,
Kandırmak üzere düzen kuranı
Bir bahane bulup susturamamış.
Kendini alemden üstün göreni
Aciz acınmalar bastıramamış.
Her değerli şeyi kendisi almış
Düz ağaca tırmanan
Tutunacak dal arar
Herdem işi ters dönen
Bakılacak fal arar.
Zorluk dolu yarınlar
Sıkıntı arttıkça güven azalır,
Yitirip güveni candan bezerim.
İnsanın kalbine şüphe söz olur,
Bozulur moralim ruhu üzerim.
Deneye, yanıla baht mı kurulur?
Siyaset huyudur, adam ayırır
Bu ayrılık sürer gider bir zaman.
Seçtiğimiz zevat bize buyurur
Biti kanlandık ca oluyor yaman.
Çok şey vaat eder sözü mü tutar?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!