Yalnızlık ne kadar zor imiş meğer,
Kalabalıklar da, bir tek başına!
Geçmiş anıların bir ömre değer
Anı yadetmeye, ruhum aşina.
Bir tek düşte varsın yoktur gerisi
Zamanın koynunda ömür tükenir,
Geçmiş, anılarda, var gibi durur.
Durmadan harcanır, buna ne denir?
Çöle akan ırmak lar gibi durur.
Gençken hovardaca harcanır zaman,
Kul hakkı yiyor san, ne biçim iş bu?!
Nasıl yeniyor ki? Ağızdan kayar!
Yüzyıllar geçse de değişmez tabu,
Sunduğun bahane gözleri boyar.
Kim ki haram yiyor korkusu yoktur,
Yaşamın doğası bozulur hergün
İnsan bu zorluğu hep yaşayacak
Huy dumura uğrar, azalır görgün
İnsandaki, düzen usûl şaşacak.
Gelecek yüzyılda insan turfanda,
Türküm demek suç olsa da,
Deme sem de yine Türküm.
Kimliğimi el alsa da
Gerçek kimlik ruhen Türküm.
Otursa da eller taht'a
Yurdumun özlemi artmış bağrında
Yüreklerde horon oynanır hemen.
Ne yiğitler şehit olmuş uğrunda
Kahramanlarınla duy onur hemen.
Gel gelelim kıymet bilmez nesiller
İnsan, canlıları yer afiyetle.
Akan göz yaşıyla acıyıp durur.
Yakalayıp besler, iyi niyetle!
Kesip pişirerek mide doyurur.
Avı kendisine bağlamak için,
Algılar bozuldu, zihin karışık,
Cahilce fikirler itibar görür.
Sanma ki ruhlarla nefis barışık,
Nefis ayakları savaşa sürür.
Sözleri tersinden anlar, fikirsiz,
Ayrılık türküsü duydukca ruhum
Hüzün denizinde yelkensiz yüzer.
Özlemler haykırıp yükselen ahım
Çıksa gök yüzüne ruhunu üzer.
Aramızı bozar nefsin oyunu
Bir noktadır bize egemen olan
Topyekün teslimdir insanlık şimdi
Gurur ve kibirden geriye kalan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!