Hüseyin Celep Şiirleri - Şair Hüseyin Celep

İnsanlık neden
Yanlış işler peşinde
İlaç acı, zehir tatlı
Tatlı tatlı ölüyor işte

Nesine seslensem, Törnüğ’ün ben?
Yaz gelse de açılmaz, gülü Törnüğ’ün.
Ne kadar, benim desem de gidemem.
Temmuz ayında perişan, hali Törnüğ’ün

Gönül arzu etse de, çekmez ayaklarım.

Dışarıda,
Yer,gök,
İkisi arası,
Her şey dingin.
Ve ağır ağır inen,
Kuş tüyünden, beyaz uçuçlar.

Uzaydan mı geldin, be kardeşim,
Bu ülke, bu devlet, hepimizindir.
Küçük bir fırsatta, istersin başım,
Bu ülke, bu devlet, hepimizindir.

Ne de meraklısın, vurup kırmaya,

Kolayım yok, çetin idim.
Uz toprakta, ekin idim.
Tuttu beni, bir dost eli,
Artık, Hakk’a yakın idim

Karındaşım Celalettin,

Bir baktım içimde o beni gördüm
Maziyi meydana seresim vardır
Beş yaşında haylaz bedeni gördüm
Taş atıp altına durasım vardır

Yedisinde mektep gelince başa

Zaman yok,
Sevgilim yok,
Umutlar yok,
Gelecek yok,

Sitem var,

insanın bir vatanı olmalı
adlar içinde adı
dinler içinde dini
diller içinde dili
milletinden milleti olan
ve hiç kimse ötekisi olmayan

Bismillahirahmanirrahim.

“Hamdolsun kainatı var eden Allah'a,
O’nu över,O’na şükreder,O’ndan medet umarız.
İnancımız yok Allah’tan başka bir ilaha,
Nefsimizden ‘Ona sığınır,doğru yolu O’nda buluruz.

Ben seni sakınırken gözlerimden,
Sen ele baktın, unutacağım seni.
Geçmişken senin için, her şeyimden,
Sen gülüp geçtin, unutacağım seni.

Sevmiştim seni, çok sevmiştim.