Hüseyin Celep Şiirleri - Şair Hüseyin Celep

Söylendikçe türkülerim
Düşeceksin dilden dile
Yere gömdüm ülkülerim
Unuttum seni bile bile

Sana yuhlar sana yazık

Sohbet,söylenmemişi söylemektir
Konuşanı dinlemek bir emektir
Boşa konuşmak zaman öldürmektir
Zaman katilinden kimse hazzetmez

Yüce Mevla’m vermiş sana bu dili

Hepimiz ömür boyunca,
Bir şeyler yazıyoruz.
Adını şiir koyunca,
Şiir oldu sanıyoruz...

Ankara 2011

Gözlerimden aktın, hemen kalbime,
Meşgalede geçen, bir zaman gibi.
Dudakların, ilaç olur derdime,
Lokman hekimden gelen, derman gibi.

Gülüşün ılık meltem, her mevsimde,

dert etmesin aman, zat-ı muktedir
ne de olsa sever, çobanı sürü
öyle olmasaydı, otuz yıla bir
gelmezdi başına, bir çoban sülü

Talihle halim hasbıhal eylerken,
Ahvalim, malum olmuş narin yâre.
Ol zalim ile cidalim söylerken,
Sevdalım meyl-i mest olmuş ağyare.

Bu sevdanın efsanesi, yar senin,

Attığımız her taş
Bize geri döner
Hemen dönmemişse
Yukarıda vaktini bekler

Taşıyamaz oldum, yalan dünyada,
Tükenmez sandığım, talan ömrümü.
Bir çare aradım, düştüm feryada,
Satamam kimseye, kalan ömrümü.

Yalnızım devranda, hem de çok yalnız,

Birbirimize attığımız taşlar
Uzayda dönüp duruyor
Kafamıza düşmek için
Her taş sahibini arıyor

ne kadar uzak,
o kadar tatlı;
ne kadar yakın,
o kadar farklı…