Hüseyin Çağırgan Şiirleri - Şair Hüseyin ...

PALDIR KÜLDÜR

KÖY KAHVELERİNİN SIRTINDA YORGUN AĞAÇLAR
ÇATILARA KONUP UÇAN KUŞLAR
KIRIK DÖKÜK BİR YAZDAN KALMA SABAHLAR
GÖLGELER ARTIK UZUN

AH BE TAZE DELIKANLIM!
NE SAF BİR KALPLE YARATILDIN
NEŞE PELERINİNLE KOSMAK İSTERKEN ÖMRÜN BOYUNCA
SIRTINA YAPIŞAN HÜZÜN CEKETINI BİR TÜRLÜ ÇIKARAMADIN

SİZİN OLSUN

SİZİN OLSUN ZENGİNLİĞE DAİR NE VARSA
APARTMANLAR, DIŞI KÜL RENGİ
İÇLERİ ÖLÜM SESSİZLİĞİ
ARSALARINIZ, ARAZİLERİNİZ

SU
SU KIRILIYOR,SESİNE SES VURUNCA
GÜN DEĞİYOR BİR YERLERDEN
YAŞLANMIŞ ANILARA
IŞIK EĞİLMİŞ
BAKIŞLARINI GÖLGELİYOR

ay ışığıyla deliniyor gece
dikiş yerlerinden sökülürken karanlık
hep güzel yüzlü çocuklar geliyor aklıma
sevinç dediğin ellerinde salınan uçurtma
kimselerin bilmediği bir dilde tanıyorlar sevgiyi
alfabesi umut çizgileriyle yazılmış

ANILARIMIZI KURDUK UNUTULMAZ ANLARIMIZLA
O ZAMANLARDA YANIMIZDAKILER ŞİMDİ KİM BİLİR NEREDELER
HİÇ AKLIMIZDAN ÇIKMAYANLAR DA OLDU ADLARINI UNUTTUKLARIMIZ DA!
SONBAHAR YAPRAĞI DA DEĞILDIK AMA

YAŞAMAK İLE ÖLMEK ARASINDA

ŞU CADDENİN KENARINDA
YILLANMIŞ BİR ÇINARIM BEN
KAÇ TEMMUZ BAŞIM DÖNE DÖNE CEHENNEM SICAĞINDAN
KAÇ KARAKIŞTA DALLARIM KIRILDI FIRTINADAN

YENİ BİR ÖYKÜNÜN İNSANLARIYIZ  ARTIK
NE KARAKTERLERİMİZ BETIMLENEBILİYOR
NE GÖZLERİMİZ, KAŞLARIMIZ
UÇSUZ, BUCAKSIZ YABANCILARIYIZ
BU UÇSUZ BUCAKSIZ TARLANIN

YILLARDIR GÖRMEDİĞİN BİR DOST
SELAM GÖNDERİR YA BİR TANIDIKLA
DÖNÜVERİRSİN O ESKİ YILLARA
RENGÂRENK KUŞLAR KONAR PENCERENE

YAŞAM UÇURTMASI
ilkbahar gencecik bir kız gibi
saçlarını uzatırken bize