Hürriyet Meydanı Şiiri - Kasım Kobakçı

Duymayacaksın anlatsam dahi, körlüğün tavan yapmış,
Gözlerindeki gaflet perdesi, uykularda yol açmış,
İhanet eden dostların, sahte masallarına tapmış,
Gerçekler tokat misali çarpacak, solgun yanaklara.
*
Aklını başına toplayıp, gerçeklere derhal inan,
Boş rüyalara dalarak, ateş çemberi içre sınan,
Tümden sahte kurulmuş, şu sarayları yıkarak uyan.
*
Beklentini bağladığın, nehirler tümüyle kurudu,
Kandırıldığın gerçeğin, damarlarda akışı durdu,
Sırrını paylaştığın yoldaşlar, sırttan bıçağı vurdu,
Safça inandığın büyük yeminler, ağır tuzak kurdu.
*
Titreyerek uyanışın başlayacak, güneş doğarken,
Gözyaşların, yanaklardan su misali taşıp akarken,
Doğruların ateşi, sahtekarlığı tümden yakarken,
Yıkılan tavırların arasından, boşluğa dalarken.
*
Geçmişin yükü, ayakta durdukça tümüyle ezildin,
Maskeli tiplerin ortasında, paralandın yıkıldın,
Şimdi bilmelisin, zihnindeki ağır yükten sıkıldın,
Sahte ninniler uyuştururken, akılda hep kısıldın.
*
Görmedin etrafını saran, hain örümcek ağını,
Çözmelisin derhal, beynini bağlayan kalın bağını,
Yıkıp geçmelisin, sahtelikle örülmüş tuzağını,
Sessizce boyun eğerek, kabullendin hezim dağını.
*
Hatırlamazsın, yüreğindeki kudretli serinleri,
Susturdun, ruhunda fırtınalar koparan enginleri,
Söküp atmalısın, boynuna dolanmış kör zenginleri,
Uykudan uyanıp, şüphesiz sert çarpacak bilginleri.
*
Veda edeceksin sonsuza dek, karanlık sokaklara,
Doğru adımlarla yürüyeceksin, aydın şafaklara,
Hürriyet rüzgarı esecek hep, soluklaşmış aklara,
Zincirler kırıldığında, basacaksın hür başaklara.
*
Suratına çarptığım ağır sözler, yıksın tuzakları,
Kör gözlerinin ta önüne, sereceğim mızrakları,
Parçalamalısın, asla göremediğin kapakları,
Ezmelisin yolunu kesen, kan dolu pis batakları.
*
Küllerinden yeniden doğmanın, tam vakti erişmiştir,
Yıktığım sarayların enkazında, isyan gelişmiştir,
Teslim alsın iradeni, öz bağrında ruh pekişmiştir,
Dirilişin destanı, hürriyet meydanı seçilmiştir.