Hür Ve Çığırtkan Şiiri - Ayşe Uçar

sonunda
kuruttular
içimdeki mavi denizleri
bilmediler
hiç değerimi
ve
içimden
geçenleri

keskin oraklarla
biçtiler başaklarımı savurdular çöllere
kurda kuşa yem
ettiler sevinçlerimi
umutlarımı

anlamadılar
hiç
yaşarken öldüğümü
varlar ülkesinin
hırçın kül kedisini
hiç
sevemediler

olsun

önemli değil
bende sevemedim
onları
kendimle yürüdüğüm
yollar kadar
değerli değildi hiçbiri

gülüşleri
dokunuşları hep yalandı
yitik göçmen bir kuştum
göklerde

yalnız
kimsesiz
sahipsiz

göğün ortasında
kanatları
hırpalanmış yolunmuş

yine de

Tanrının varlığının
gölgesinde hep heyecanlı
hep mutmain
hür ve çığırtkan
bir ruhtum

aynı
zamanda sonlu
ve sonsuz bir sevginin
kucağında
garip bir ölümlüydüm
öylesine

işte
gelip giden

1407202605:07