Hülyâlı bâdem gözler, baktı, güldü, eritti.
Bir hayaldi, bir düştü, bir masaldı gözleri.
Geldi uykumdan etti, şafakta çekti gitti,
Gece sabaha kadar bende kaldı gözleri.
Bir ince beli vardı, ceylan gibi büküldü.
Yalnızlık şarkıları dudağından döküldü.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta