gözlerim hülyaya dalınca
bir anlık uzaylı olurum
ruhumun kamçısı kara
ismiyse düşlerdeki yolum
üstünde koştuğum taştan pamuk
vaziyetimi toparlayan pilim
hülyalarımda en tepe doruk
uzaydaki gümüş yerim
gözlerim kamaşmıştır artık
ne uzay görür ne de kamçı
ruhumu suvaran gümüşten sarık
bitirdi on senelik hülyamı
Kayıt Tarihi : 19.06.2026 16:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!