..Hulvanı Baştuğ'a Şiiri - Mecit Aktürk

KOCA ÇINAR

Hayat denen "oyun"un muamma her "bölüm"ü
Yorulan beis görmez eceli iştiyakta.
Demek böyle olurmuş çınarların ölümü
Son nefesi verirken, yine dimdik...ayakta.

Üç kelime aradım anılar diyarından
Kalemin mürekkebi gözümde yaşa esir.
Yüreğim kavruluyor ayrılığın harından
Sayfalar yaslı, buruk; heceler müteessir.

Gündüz dönse aniden bir ölümle geceye
Karanlıklar içinde hüzün alsa dahi dem
Boyun eğdik ezelden şanı büyük Yüce’ye.
Canı veren, alan O; haddimiz değil sitem.

Vuslat bildik ölümü, dünyaya dedik fâni
Gülen gülsün, ne çıkar, yamalı hırkamıza
Gücü yeten var ise ecele olsun mâni
Giderken bu âlemden bakmayız arkamıza.

Ey Koca "Yorgun Şair! " Şahidinim mahşerde
Adam gibi ADAMDIN; hem sözünün eriydin.
Herkesin boşver deyip, korkup kaçtığı yerde
İslam denen davanın sadık bir neferiydin.

Billur pınar gibiydin; nice gönüle aktın
Tefekkürle doluydu nefes aldığın ânın.
Şaka sandık, gerçekmiş; bizi öksüz bıraktın
Kabrin bir gül bahçesi, cennet olsun mekanın...