Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Bir açıdan bakıldığı zaman haklısınız sayın Özçağlayan...Elde bir şey kalmayınca her şey., bütün yaşanılanlar boşuna gibi geliyor ama bırakılan izler silinmiyor... Ve o izler güzel ve doğruları olabildiği gibi yanlış ve çirkinlikleri de taşıyabiliyor ve sonraki nesilleri ya da yakınlarımızı etkileyebiliyor...
Şiiriniz güzel ve anlamlı...
Kutluyorum... Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta