Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Bir açıdan bakıldığı zaman haklısınız sayın Özçağlayan...Elde bir şey kalmayınca her şey., bütün yaşanılanlar boşuna gibi geliyor ama bırakılan izler silinmiyor... Ve o izler güzel ve doğruları olabildiği gibi yanlış ve çirkinlikleri de taşıyabiliyor ve sonraki nesilleri ya da yakınlarımızı etkileyebiliyor...
Şiiriniz güzel ve anlamlı...
Kutluyorum... Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta