Tozlu yollarına umut serptiğim keşkeliklerin içinde boğuluyorum..
Yokluk benim eş anlamım ben yoklukla yaşıyorum..
Adını giderken kazımışsın yüreğe, silinmiyor senli satırların izleri.
Bilinmezlikler yüklemişsin sonra omzuma yüküm gittikçe ağırlaşmakta..
Öyle ki ezildikçe suretin daha da belirginleşiyor aynadaki resmime
Bakıyorum ben miyim bu yansıyan çehre, sen misin bu gülümseyen ifade
O ayna hep gülüyor.. Suretini taşıyor ya ondan olsa gerek..
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta