HÜKÜMSÜZ
Bizim defterimizde silgi olmaz, tek kalemde çizeriz geçmişin izini, Hani o "asla yapmam" dediğin her şey var ya; Şimdi tek tek topluyorum hepsinin dizini. Öyle bir fırtınayım ki ben, dindiğimde anlarsın, Kime liman, kime tufan olduğumu o gün anlarsın. Bizim kitabımızda geri vites yok, tek gidişliktir yolumuz, Kırıldıysa inceldiği yerden, kopar gider kolumuz!
Sana göre biz bir "hiç"tik, eyvallah... Ama unutma ki; senin o dev aynan, Bizim bir bakışımızla tuz buz olur, vallah! Pazarlıksız sevdik, namertle işimiz olmadı, Bizim gönül soframızda haram lokma kalmadı. Senin lügatinde "menfaat" yazarmış meğer, Bizimkinde "can" diyene, can feda imiş eğer. Sen kendini ulaşılmaz sanan bir serap misali, Biz ise o çölün ortasında, fırtınanın ta kendisi!
Gözümden düşen damla değil, senin cenazendir, Bu sessizliğim sanma ki acizliğimden, büyük bir cezandır. Konuşursam yer yerinden oynar, kelimeler kanatır, Senin o süslü yalanlarını, tek cümlem yere yatırır. Dost dedik, yürek dedik, canımızı siper ettik, Meğer biz bir yılanı, koynumuzda besleyip de bitirdik. Hangi masanın mezesiysen, oradan devam et şimdi, Benim sofralarımda artık yerin de yok, adın da bitti! Senin çapın yetmez bizim duruşumuzu tartmaya, Ancak meylin olur, arkadan kuyu kazıp da satmaya.
Tamamını Oku
Ne güzel şiirmiş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta