Kimi görsem yok hükmündedir
Bir gölge oyunuymuş
Perdeler viran
Ziya çekildi sükuttur devran
Ve leyli bakışlar
Yabanıl bu duyuş aşina değil
Kim’liğimizin kimliğinde saklıyızdır
Adem’in firkatinden beri
Baharın encamına
Cananın serencamına yasaklıyızdır…
Duyuşlar bize ferman indirmez
Celladı daimmiş her nefes mahkum
Kim hürriyetiyle yaşlanır
Bir mızrak boyu yaklaşmış güneş
Alemin kıyametidir adem
Her bakış bir yanlış hüküm
Her kalem sancılıdır
Hangi divan tamam oldu
Leyla’nın enzarında yabandır Mecnun
Kapılar ardı sıra beratlar tuğrasız
Bir kalem ki istemez ferman
Hüznün eşiği hükmün habercisidir
Kimi görsem yok hükmündedir…
Fatih Zeyrek
(08-02-2012)
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta