Mutluluk usulca ayrılıp gitti,
Hüzün ele aldı hükmünü,
Dağıldı aydınlığı ufkumun
Karabulutlar sardı dört bir yanımı.
Görmez oldum istikbalimi.
Gecem hüzne acıklı mısra sıralarken,
Gündüzümün saatleri geçmek bilmez eziyet.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta