Hüdaverdi Öz Şiirleri - Şair Hüdaverdi Öz

Hayal dünyasının meçhul tualine
Sevginin resmini çizsem kim ne anlar?
Elleri koynunda ağlayan yetime...
Huzurun adını sorsam kim ne anlar?

Bombaların gölgesinde açan çiçek...

!! SÖYLE BANA !!

Gelsen...sana dertlerimi anlatsam,
Konuşmasam, gözümden anlarmısın?
Gönülden gönüle giden yol bulsam,
Gizlice yanına varsam taşlarmısın?

SÖYLE YALAN MI?

İşte bu gençlik, işte bu ömür,
Gün gelir birden "toz" olur gider.
Bazen odun çıkar, bazen kömür
Yüce dağlar bir "tuz" olur gider.

SÖZ BULUNMUYOR

Yorgunum be dostlar, artık yorgunum
Dermanım yok, ayaklarım gitmiyor.
Mevsim bahar olsa da, ben solgunum
El var alem var, her şey söylenmiyor.

TANITIM

Künyemi sorarsanız eğer?
Cibilliyetim "türkdür" benim.
Yolumu sorarsanız eğer?
Arzu emelim "haktır" benim.

TANITIM

İsmim Hüdaverdi, Öz de soyadım
Kayseri ilim, köy Kermelik gardaş.
Doğru gittim, yanlış yolda olmadım
Haram yiyip, haram içmedik gardaş.

Ben anlatayım, sende katip ol dinle...
Al kalemi, hikayemi yaz gardaşım.
Saysam, sırtımda hançer yarası, binle
Eksiği var, fazlası yok bil gardaşım.

Yoruldum, onu bunu sırtta taşımaktan

Benimle dalga geçme, aziz dostum
Gelmek istesem diz gitmiyor gayri.
Anlayamadım ben, bana ne oldu?
Bakmak istesem göz görmüyor gayri.

Bir ömür dağdan dağa koşup durduk

Usandım sizin gerçeğiniz doğrunuzdan
Utanmaz yüzlerinizden tiksindim gayri.
İrin akar, hak dediğiniz sözünüzden
Kürsüde nutuğunuzdan tiksindim gayri.

Dünya için etmedim kimseye eyvallah

Şerefi, namusu, iffeti bitirdik
Ahlakı yıktık...söyle daha ne kaldı?
Miras malı gibi, ne varsa yitirdik
Tarihi yaktık...söyle daha ne kaldı?

Haramı helal, helali haram ettik