Karanlık bir yolda ilerliyorum
İleride aydınlıkmı var ne?
Aydınlığın üzerinde ki güneşmi?
Güneşin altında atan bir yürekmi?
Benim yüreğim diyorum…
Bu benim yüreğim.
Bakıyorum göğsüme…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta