İçimdeki hapishanenin hücresine tüm olumsuzluklarımı koydum bu gün.Ağır,kalın demir kapılar kapadım üzerine.Zincire vurdum pişmanlıklarımı.Gün be gün yaktım anılarımı..
İtirazlarımı,yanılgılarımı,kırdıklarımı ve beni kıranları..
Üzerini örtemediğim tüm utançlarımı,unutamadığım hatalarımı ve korkularımı.
Yarım kalmışlıklarımı,hayal kırıklıklarımı.Söylemek için çıldırırken sustuklarımı.
Hepsini içimdeki karanlık hücreye sakladım.
Bir gün aniden gelip içimde kanayan bir yara açanı,derdime dert katanları,dost görünüp düşman olanları.
Paylaştıklarımı ya da paylaşamadıklarımı.Acılardan arta kalanlarımı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!



