Hoşluk Şiiri - Mustafa Yaman 2

Aaah! ne geniş vadiler!
Aaah! ne yüce dağlar!
Gülistane ne hoş!
Ben bu serenatta, bir şeyin peşindeydim:
Bir düşün
Işığın belki, ,belki de bir sümbülün
Kavak dalları ardında
Sili bir haylazlık vardı,
Çağırırdı beni hep!

Bir kamışlık kıyısında kaldım,
Rüzgâr esiyordu, dinliyordum
Yoncalıktan süzüldü bir yusufçuk.
Sonra bir bostan, sonra renkli çalılar
Ve unutulmuşluğu toprağımın.
Bir su kıyısında,
Çıkardım papuçlarımı ve suya eğildim
Kimdir benimle konuşan?
Suyun sesi mi, rüzgârın dili mi?
Eğildiğim suda
Kendi sesimdi çoğalan.

“Bugün aaah, ne denli yeşilim!
Ne denli uyanıktır gövdem!
Dağın ardından gelen yok henüz

Nasıl bir yaz olduğunu gölgeye sormalı
Lekesiz gölgelere
Aydın ve pak bir ışık var.

Ey duygunun çocukları!
Oyun yerleriniz burada!
Boş değil asla bu yaşam
Sevecenlik var, elma var,hoşluk var.