İnsanda varsa sevgi hoşgörü barış
O insan gönülden Allaha inanmış
Düşünür bu dünyanın sonu yalanmış
İnanır ki orda sorgu sual varmış
İnsanı insan eden sevgi hoşgörü
İnsanı hoşgör yaratandan ötürü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




AĞZINA SAĞLIK GÜZEL İFADE ETMİŞSİN TAHSİN KOÇ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta