Hayatta huzurun peşinden koştum
Huzur benden kaçtı ben kovaladım
Onu bir türlü yakalayamadım
Ömrümde huzura hep muhtaç kaldım
Huzur nasıl şey ben tadamadım
Satın alam dedim ben alamadım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta