Tepeleri sarması gibi
Güneşin
Öyle sarıyor
Tutkumu da
Hüzünlerin gölgesi.
Gövdem sığınaksa,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Umutlar bitmez sevenler burakıp gitsede,insan koparıldığı yere,yeniden bağlansa bar veremez artık,çünkü koparıldığında hücreler kurur...Başarılar.
hoş, fena değil
Gövdem sığınaksa,
Aklım zırh
Harmanlayıp
Koruyorum düşlerimi...
Kırılıp, koparıldığım yerden,
Yeniden tutunuyorum umuduma
Çoğaltıyorum
İnsana duyduğum
Sevgiyi
Yaradılanı severiz yaradan dan ötürü... misali çok güzel bir şiir kutlarım. 10 puan
Hep umuta sarılmalı insan.şiirinizde umut var.Bahtiyar arslan
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta