01/01/1962 Karakoçan/Elazığ
“El âlem ne der” diye kendimi niçin üzeyim!..
Konuşup dursunlar; elin ağzı çuval değil ki büzeyim!..
Bundan böyle herkesi kendi hâline bıraktım…
Kendime senden yeni bir dünya yarattım…
İzin ver, gerdanına inci mercan dizeyim…
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta