gözlerinin ateşi ile bakıyor gecenin ve yolun orta yerinde
(dar bir geçit – denize inen)
ve cılız bir sokak lambasının tam altında
karşı karşıyayız; o ruhu sessiz bir sazende
ben uykuya yatmış bir ölü
kuyrukları kabarmışsa kararsız ve öfkelidir kediler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzell di ya üstad...tebrikler ediyorum...il yorumun benden olmasıda ayrıcalık:)
ve üstelik şiir bile çevirir bu gece kapıdan bizi
şuraya bayıldım....sevgiler saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta