Hoşçakal... Şiiri - Simya Nuran Aksoy

Hoşçakal eski benliklerim,
üzerime giydiğim bütün maskeler.

Hoşçakal kendimi yok saydığım günler,
susarak eksildiğim,
kendimden uzaklaştığım zamanlar.

Hoşçakal boyun eğişlerim;
başkalarının gölgesinde
küçülttüğüm kendim.

Hoşçakal omuzlarımda taşıdığım
görünmez yükler.
Hoşçakal içimde büyüttüğüm sessizlikler.
Söylenmemiş sözler,
ertelenmiş hayatlar...

Hoşçakal mutsuzluklarım,
umutsuzluğa yaslanan gecelerim.
Hoşçakal tükenmişliklerim,
beni yoran uzun bekleyişlerim.

Hoşçakal beni oyalayan avuntularım,
geçici tesellilerle susturduğum iç sesim.

Hoşçakal beni bana unutturan
alışkanlıklarım.
Hoşçakal beni küçülten inançlarım,
korkuyla beslediğim tasalarım.

Hoşçakal güçsüzlüğe inandığım yanım.
Hoşçakal kendime acıyarak
kurduğum dünya.
Hoşçakal kurban bilincim.

Hoşçakal gafletlerim
kendimi bildiğimi sanıp
kendimden uzak düştüğüm hâllerim.
Hoşçakal kibirlerim.
Hoşçakal affedemeyişlerim.
Hoşçakal geçmişin üzerimde
bıraktığı son gölgeler.

Hoşçakal...