Sükûnete bürünerek değer kattın her şeye, ama beni yitirdin.
Bir yağmur damlası gibi kayıp gittim avuçlarının arasından,
Gerek kalmadı artık hiçbir şey için çabalamana.
Artık olmayacak üzerine titreyen ellerim, buğulu sesim ve senli şiirlerim.
Özgürlüğe mi yoksa kalabalıkların arasında kaybolmaya mı mahkûm oldun,
Zaman gösterecek tüm içtenliğiyle.
Şimdi benim üzerime düşen tek bir şey var HOŞÇAKAL!
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta