Hoşça Kal Canan Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Bir mum mudur o, bağrında yanan,
Şimdi onu söndürmeye geldim inan.
Hiç sarhoş görmemiş gibi bakma öyle,
Yemin ederim, bu son gelişim Canan.

Soğuk sokaklarda ziyan oldum ziyan,
Gelmedi mi hâlâ yüreğine iman?
Ben senin doğuştan aşkın değil miyim,
Gaddar yarim, arada bir arar insan.

Param pulum yok, yatacak yerim yok Canan,
Ne olur üşüyen yüreğime sevdanı katsan.
Şu garip gönlümde senden başka yar yok.
Ne olur bir gece sıcak koynuna alsan.

Dünya ters mi döner, kıyamet mi kopar,
Bir gün merhametli olsan ne çıkar?
Ben senden servet değil, sevgi dilendim,
Bir parça şefkatin yeter de artar.

Gecenin koynunda kayboldu izlerim,
Adını anarken titrer sözlerim.
Son kez geldim sana, ey vefasız yar,
Bak, soğuktan yaşardı gözlerim.

Bir mum gibi eridim, tükendim inan,
Kalmadı içimde ne güç ne derman.
Yemin ederim ki bu son gelişim,
Beni sevmesen de hoşça kal Canan.

Ya sar beni şimdi, ya da bırak git...
Ya sev beni şimdi, ya da bırak git...
Bu son gelişim... hoşça kal Canan...