Minareler kandil olur, mahyalar dua yazar,
"Allah razı olsun"lar yükselir her balkondan,
Teravihte omuz omuza, aynı safta eğilir alın
Ümmet bir, kırık kalpler tamir olur.
Oruç bir aynadır aslında, nefsine tutar insanı
Gösterir içindeki aç gözü, kindeki yangını
Ama aynı anda merhamet de yağdırır üstüne
"Sen de affa layıksın" der, siler günahın izini.
İftar vakti gelir, güneş battı mı ufukta
Yumuşar renkler, bir anda değişir dünya,
Çocuklar koşar kapıya, "Baba ezan okundu mu?" der,
Anne elleri titreyerek sevgiyle ekmeği böler.
Hurma, zeytin, pide, çorba… hepsi bir dua
Her lokmada şükür gizli, her kaşıkta bereket
Komşu tabağı uzanır, yetim payı ayrılır
Ramazan öğretir bize: "Zenginlik paylaşmaktır."
Kadir Gecesi açılır, gök kapıları ardına kadar
Melekler iner yere, dualar yükselir göğe,
O gece bin aydan hayırlı, bir damla gözyaşı yeter
Bağışlanır günahlar, samimi bir niyazla.
Sonra arife… hüzün başlar usul usul,
Yine mi bitecek bu tatlı rüya diye sorar ruh,
Ama biliriz ki bitse de izi kalır içimizde
Bir sonraki Ramazan’a kadar yanar o nur.
Ey Şehr-i Ramazan, ey ayların en sevgilisi
Bizi kendine çağıran, nefsimizi dizginleyen
Sen geldin mi dünya başka olur, insan başka
Günahlar küçülür, sabır büyür, sevgi çoğalır birden.
Hoş geldin ya Ramazan
Rahmetinle, mağfiretinle, bereketinle
Hoş geldin ey ayların sultanı
Bizi affa, bizi Rabb’e yaklaştır yine.
Ve son iftarda dua ederiz hep bir ağızdan:
"Yâ Rabbi, bir sonraki Ramazan’a da kavuştur bizi
Aynı heyecan, aynı gözyaşı, aynı kardeşlikle
Âmin, âmin, âmin!
Kayıt Tarihi : 18.3.2026 13:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!