Kurumuş pınarım ,akmıyor selim.
Tutmuyor dizlerim ,bükülmüş belim.
Esmiyor gönlümde ,sevdalık yelim.
Şimdi yel desen hoş, demesen de hoş.
Yar gönlüne koymuş, suru, taşları.
Ondandır çatılmış, kalem kaşları.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta