Dev bir hortumun göbeğindeyim şu an.
Yerinden sökülmüş onca nesne
Onca toz toprak gözümde,dönüp dururum
ortası,
boşluk,
ben ve hortum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




hortum...sanırım en sarsıcı benzetme...
ve sarsıntının ardından ruhun yaralarını/ilacını ve onarma evresi...
hayatın bir yüzü...
tebrikler şairimize:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta