Horlanır Gönül Şiiri - Ejder Yurttaş

HORLANIR GÖNÜL

Sınırlar zorlanır, sonuna kadar,
Her kaybedişinde darlanır gönül,
Kasteder ömrüne, canına kadar,
Sessiz kalır susar, arlanır gönül.

Herkes bir laf eder, sözü amansız,
Ateşlere atar, közü dumansız,
Allah'tan da korkmaz dinsiz imansız,
Vicdan ateşinde harlanır gönül.

Çölde kum tanesi, Mecnunlara eş,
Azad olmaz dertler, çileyle özdeş,
Baharı olmayan güzde çilekeş,
Leyla tarafından horlanır gönül.

Yaz bahar gelip de güller açsa da,
Kuşlar yuva kurup gökte uçsa da,
Dağlara taşlara neşe saçsa da,
Hep ayazda kalır karlanır gönül

Ejder Yurttaş