Şu bizim hoppala pala
Benim çizdiğim bir karakter
Ne konuşur ne de güler
Ama çenesi hiç boş durmaz
Ya sakız çiğner
Ya da ceviziçi badem yer
Satıyorum isteyene
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




:)) çok hoş, tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta