O güne değin susulmuş ve bestesini arayan tüm sözler notalarına kavuşmuştu.
Çizilmeyi bekleyen resim, tüm renkleriyle tuvalindeydi.
Sadece iki kişinin görebildiği resim ve sadece iki kişinin duyabildiği bu şarkıyı başka kimse bilmeyecekti. Sadece iki kişinin gönlüne görünen ve iki kişinin gönlünce duyulandı onlar.
Tüm endişeler, kızgınlıklar, sitemler, güvensizlikler, hayal kırıklıkları iki bedenide terk etmişti.
Bedenlerini aşan iki ruh gerçek ışığı görüyorlardı artık. Karanlık olan bedendi.
Aşk…bilinen aşk tariflerinden ne kadar başkaydı.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta