O güne değin susulmuş ve bestesini arayan tüm sözler notalarına kavuşmuştu.
Çizilmeyi bekleyen resim, tüm renkleriyle tuvalindeydi.
Sadece iki kişinin görebildiği resim ve sadece iki kişinin duyabildiği bu şarkıyı başka kimse bilmeyecekti. Sadece iki kişinin gönlüne görünen ve iki kişinin gönlünce duyulandı onlar.
Tüm endişeler, kızgınlıklar, sitemler, güvensizlikler, hayal kırıklıkları iki bedenide terk etmişti.
Bedenlerini aşan iki ruh gerçek ışığı görüyorlardı artık. Karanlık olan bedendi.
Aşk…bilinen aşk tariflerinden ne kadar başkaydı.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta