Dedem Korkut Aydur Hocalar Dört Dürlüdür...

Dede Korkut dilinden ozan aydur: Hocalar dört dürlüdür. Birisi dolduran cepdir, birisi torpilli çöpdür. Birisi ilmin tayağıdır, birisi ne yazarsa bayağıdır. İlmin tayağı oldur ki yazıdan yabandan bir hakemlik gelse, editör yazıya bakmamış olsa, ol makaleyi eğer büker, inceler, azizler gönderür. Ol Köprülü, Boratav soyudur hocam. Anun öğrencileri yetsün, bölümüne buncılayın hoca gelsün. Geldük ol kim dolduran cepdir. Dönem başında kalkar, ilmine çapına bakmadan dokuz yüksek lisans ile bir doktorant gözler, ek dersini doldurınça tıka basa alur. Elin böğrine urur aydur: Bu harab olası bölüme varaldan beri dahı dersim dolmadı, yüzüm gülmedi; cebüm para gıçum araba görmedi. Ah nolayıdı, bu öyleyidi, bir işde dahı çalışayıdım, umarımdan yahşı uyar olayıdı dir. Anun gibinin hocam öğrencileri yetmesün, bölümüne bunçılayın hoca gelmesün. Geldük ol kim torpilli çöpdür. Tezi bitürünce yirinden örü turdu, yayın mayın yapmadan memleketin o ucundan bu ucuna koşturdu, parti kovaladı, rektör güzelledi, halledinçe gezdi. Atandıktan sonra bölüme geldi, gördi kim bölüm başkanı bir sürü ders virmüş, akademük idari işler virmüş. Personele çemkürür: Kız Zeliha, Zübeyde, Can hoca, Ayna Melek, Kutlu Melek ölmeğe yitmeğe gelmemiş idüm, yatacak yirüm bu harab olası bölüm idi, benim işüme bir lahza bakınuz, mesai hakkı Tanrı hakkı diyü söyler. Bunun gibinin hocam öğrencileri yetmesün, bölümüne bunçılayın hoca gelmesün. Geldük ol kim ne yazarsa bayağıdır. Ebys’den yazı gelse, çalışun makale yazun dise, tanışmanu aña dise ki kitap getür yazalum, bu da yayumlansun, tembel hocanun faidesü olmaz, yazmak gerekdür dise; bu aydur: Neyleyeyim bu yıkılacak ofisümde bilgisayar yok yazucu yok internet yok, hiç içümden gelmedi dir, amaaan ne yazarsam özgündür diyü üç beş alıntı karalayup elin götine urur, yönin añaru sagrısın tanışmana döndürür; yazdığı dahı okunmaz, kimsenüñ sözin kulagına koymaz. Ol tembel eşegin kendisüdür. Andan dahı sizi hocam Allah saklasun, bölümünüze bunçılayın hoca gelmesün.