parmak uçlarından
başladı ölüm
oradan iskemleye sıçradı
köhne odalara kadar yayıldı
"taş kâğıt makas"
oynadılar bir süre
sonra günah çıkardılar
oysa hiç günahı yoktu
neyse ki
şeytana kaptırmadı parasını
günü kurtardığına sevinirken
bir çay içmek istedi
uzattı elini
kefenin cebi yoktu
-afalladı-
güverteden simit attığı
martı geldi pencereye
martıyı görünce
sınıf ayrımını hatırladı
oysa tek amacı
birazcık ısınmaktı
belki sobanın cinayeti değildi
ama
ölümü kazara da olmadı
Kayıt Tarihi : 28.11.2025 18:17:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Sınıf ayrımı ölene dek sürecek. Ancak endişelenmeyin öldükten sonra herkes aynı sınıfta olacak yani deniz seviyesinde...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!