Sessizlik yokluyor kulaklarımın perdelerini. Hüzün kokusu burnumda ve çaresizlik bağlıyor ellerimi. Yolunu kaybetmiş bir derviş gibi. Herkes sağır sanki, duymuyor dediklerimi. Yürüdüğüm tüm yollar dikenli, her adımda bedenim incindi. Kendimce göz kapaklarımda hayaller çizdim, mutluluğu gözlerim bile bana hor gördü ve kapanmaktan vazgeçti. Bedenim benden aciz, ben ondan bi-haberim. Aylak aylak gezerim ve gezerken tüm umutlarımı, sevgilerimi dikenli yollarda fidan diye ektim. Güneşe, yağmura ve toprağa emanet ettim.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Hissizlik
Sessizlik yokluyor kulaklarımın perdelerini.
Hüzün kokusu burnumda
Ve çaresizlik bağlıyor ellerimi.
Yolunu kaybetmiş bir derviş gibi.
Herkes sağır sanki, duymuyor dediklerimi.
Yürüdüğüm tüm yollar dikenli,
Her adımda bedenim incindi.
Kendimce göz kapaklarımda hayaller çizdim,
Mutluluğu gözlerim bile bana hor gördü
Ve kapanmaktan vazgeçti.
Bedenim benden aciz, ben ondan bi-haberim.
Aylak aylak gezerim
Ve gezerken tüm umutlarımı,
Sevgilerimi dikenli yollarda
Fidan diye ektim.
Güneşe, yağmura
Ve toprağa emanet ettim.
Mustafa Kaleci
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta