Hissetmek Şiiri - Özgen Öz

Bir kuşun kanadında rüzgâr gibi,
Göğe değmeden yükselmek sessizce.
Ne sorular sorar ne cevap ister,
Sadece akar, gider ince ince.
Bir sabah ışığı düşer pencereye,
Gece usulca çekilir geriye.
Çayın buğusunda kalır anılar,
Gülümser zaman, değince yüreğe.
Bir bakış yeter bazen her şeye,
Sözler geç kalır, susar cümleler.
Gözlerin anlattığını o anda
Ne dil taşır ne de harfler.
Bir çiçeğin kokusunda saklıdır
Uzak bir yaz, eski bir sevinç.
Topraklı eller, çıplak ayaklar,
Çocukluğun içten gülüşü, bilinçsiz.
Yağmur inerken cama yavaşça,
İçin de durulur onunla birlikte.
Islanmaz sadece sokaklar,
Bir şeyler çözülür derince.
Bir sokaktan geçersin akşamüstü,
Bir anı dokunur omzuna sessiz.
Adını koymadan özlersin,
Ne geçmiş dersin ne de biz.
Elini uzatmak değildir yakınlık,
Bazen dokunmadan sevmektir.
Bir omuzda durmak, bir susuşta
Her şeyi bilip söylememektir.
Gün batarken gökyüzü kızıl,
Kalp de onunla renk değiştirir.
Ne giden tamamen kaybolur,
Ne kalan kendini yitirir.
Hissedebilmek işte tam da budur:
Aceleyi bir kenara bırakmak.
Bir anın içinde durup
Hayatı olduğu gibi kucaklamak.
Bir kuşun kanadında rüzgârı,
Bir bakışta kalbi seçmek.
Bir çiçeğin kokusunda
Yaşamayı yeniden hissetmek.