hüznü çeperlerinden vurulmuş,
her yanı kalıp ölmenin ayazı,
dalıp bir köyün sıcacık koynuna,
yüreğinde yıkılmış rüyalarla
üşüyen duvarlarında yetim
çelimsiz canlıların damında...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta