His Denizi Şiiri - Kasım Kobakçı

Kadın eksik, hüzünlü bakar,
Gecesinde, karanlık akar,
Gündüzleri, aydınlık saklar,
Ateş gibi, onları yakar.
*
Kaçıyorum, bıkkın insandan,
Gölgelerden, gizli ormandan,
Yolların, o sokağı kalmış,
Ayrılırım, eski vicdandan.
*
Nefesimi boğan, o çölden,
Kuruyan, şu çiçeksiz gülden,
Lafızların, yalanı boldur,
Geçiyorum, sararan telden.
*
Üzen, yakan, soğuk diyardan,
Kaçıyorum, bu oyunlardan,
Çıkardım, o masum anları.
*
Ah, ruhumun derin nidası,
Niçin yankılanır, sedası,
Yarım kalmış sözcükler, dolmuş,
Göklerin, o sonsuz vedası.
*
Ayların, o ağır çilesi,
Düşlerin, yok olmuş kölesi,
Fırçam, paramparça köşede,
Ruhumun, bu sessiz kalesi.
*
Yalnızlığın, derin izinde,
Sırların, o soğuk gizinde,
Karanlığa, doğru yürüdüm,
Kayıp gittim, his denizinde.