Bir yokluk saklı içimde benliğinin olmadığı bir kuytu köşede
Gezinip duran çocukların mukaddes adımlarında ritim tutuyor kalbim aşkında.
sevgilim, ben hiç ben olmadım gözlerinde tanışıncaya kadar kendimle.
Boşlukta suzulmekte amansız ruhlar.
Sen benim yazılmayı bekleyen harflerim, tükenmekte olan mürekkebim
tut ellerimden, yakalanalım kaçmaya çalışırken bir yıldıza.
bir gece vakti sokak lambasına vuran yağmur gibi süzülüyor yaşlar
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta