Benim pervasızlığım,
Senin daima benimle olduğunu,
Düşündüğümden oluyor.
Biraz önce bir şarkı dinledim.
“Sen yanımda yoksun ya” diyordu.
İlk defa sensizliği gördüm, hissettim.
Çok soğuktu, durakaldım, dondum.
Ben hiç sensiz kalmamışım.
Çocukluğumdan, kendimi bildiğimden beri…
Bana yokluğunu ilk defa gösterdin.
İnsan gördüğünü yaşıyor.
Lapsekili Tayfur’ dan öğrendim bunu,
‘Kader kurbanıyım” diyordu.
Dinledim ve kurban oldum.
Eğer bir sensizlik varsa kaderimizde,
Sana yalvarırım öldür beni.
Al beni bu dünyadan, sensiz bırakma.
Gerçi yokluğun bu dünyası, sonrası yok.
Yoksa yok, her yerde, her anda.
Ölüm bile çözüm değil ki yokluğa…
Çocukken tanıdığım, bildiğim,
Her an benimle olan, sevgilim, sevenim.
Sana muhtacım, sendenim, sana dayanıyorum.
Başka dayanağım, dostum, sırdaşım yok.
Bana bakma, dilediğim şarkılara, dualarıma, isteklerime,
Günahlarıma, yalanlarıma, eksikliğime, kusuruma,
Böyle getirdin, böyle götür beni,
Senden bir başkasına sakın bırakma,
Sevdiklerimi unutma, onlarda sana emanet.
Kayıt Tarihi : 26.04.2026 15:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Boyunduruk




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!