İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hep madalyonun ön yüzü görünür nedense? Bu atom bombasını bir de Çinlilere sormak gerekir. 1945 yılında bombanın atılması arefesinde mazlum Japonların uzakdoğuda yaptıklarına da bakmak gerekir bence. Hatta Atom bombası yapımında Amerikayla yarış halinde olduklarını ve dahi neredeyse tamamlamak üzere olduklarını da bilmek gerekiyor. Vahşet, vahşeti tetikliyor işte. Her ne kadar gerekçe sayılmasa da... Atalar boşa söylememiş. 'İğneyi kendine, çuvaldızı başkasına batır' diye... Japonları severim, hiç bir düşmanlığım da yok... Ama insanların madalyonun arka yüzlerini de görmesini isterim. Saygılar Üstadım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta