Hira Dağına çıkasım var Şiiri - Serpil K ...

Hira Dağı'nın eteklerine çıkasım var bugün,
Eteklerine tutunup zirvesine tırmanmak.
Kollarımı açıp sonsuzluğa, Yaradan’a haykırmak,
Yankılanan sesimi dinleyesim var;
İçimdeki yanardağı patlatırcasına bağırmak,
Lavları düşsün Hira Dağı'nın eteklerine.

Sema’ya kaldırıp ellerimi yakarasım var,
Yaradana sesimi duyurmak istercesine bağırmak.
İçimdeki yangının alevlerini söndür ya Rab,
Yağmur yağsın delicesine, sönsün bu ateş.

Fırtına kopacak, deli rüzgarlar savuracak beni,
Uzak diyarlara sürükleyecek, gökyüzüne açacak ellerimi.
Yağmurla yıkanan toprağın kokusu eşlik edecek yolculuğuma,
Ve içimdeki yangın, her damlada biraz daha sakinleşecek.

Ya da bir nehir olayım Hira Dağı’nın eteğinde,
Çağlasın boğazımdan yüreğime doğru usulca.
Bırakayım kendimi suyun ferahlatıcı serinliğine,
Sonsuza dek söner belki yüreğimin yangınları,
Hira Dağı'nın eteklerinde kalayım sonsuza dek.

Rüzgarla savrulan fırtına,
Yağmurla serinleyen nehir,
Hepsi birleşip ruhumda bir yol çiziyor;
Adım adım yükseliyorum dağın zirvesine,
İçimdeki yangın yavaşça dinginliğe dönüyor.

Gök gürültüsü yankılanırken yüreğimde,
Şimşekler dans ediyor dağın zirvesinde.
Her yıldırım bir fısıltı gibi Senin varlığından,
Her rüzgar bir dua, her yağmur bir şükür…
İçimdeki fırtına yavaş yavaş dinginleşiyor,
Hira Dağı’nın eteklerinden yükselen ruhum huzura kavuşuyor.

İlahi aşkı arıyor sanırım içimdeki bu yangın,
Bir çığ gibi büyüyor yüreğimin sessizliği.
At beni Hira Dağı'nın zirvesine, Allah’ım,
Sen yol göster bana, Sana olan aşkı bulmam için.

İlahi aşkı tattır bana huzur anca Senin huzurunda,
Züleyha gibi Yusuf’un değil, Senin aşkına düşür beni.
Yüreğim Senin aşkınla yansın, tutuşsun, Ya Rab;
Varlığını hediye et bana, doya doya yaşayım Seni, Allah’ım.

Ve şimdi zirvedeyim, Hira’nın sessizliğinde,
Ruhum Senin aşkınla bir bütün,
Rüzgar dualarımı taşıyor semaya,
Kalbim özgür, gözlerim ışık dolu;
Her acı, her yangın dönüştü,
Sonsuz huzur Senin varlığında, Ya Rab.