O güne dek kutsanmamıştı hiç bir mağara,
Ama mutluydu, gururluydu, şanslıydı Hira.
Tâ yüzyıllar öncesinden almıştı haberi,
O günden beri bekliyordu peygamberi.
Melekleri konuşurken duymuştu aralarında,
Olacakmış olan, Mekke mağaralarında.
Kendi kendine dedi, o mağara ben olmalıyım,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta