Hikmet Öztürk Şiirleri - Şair Hikmet Öztürk

S A A T

Kaç saatim oldu bugüne kadar
İlkini kaç yaşında almıştım
Kaç tanesi kurmalı
Kaçı pilliydi

Basitleşmek istiyorum
Su gibi arı
Hava gibi hafif
Bulut gibi uçarı olmak
Bir serseri gibi

Umudum yok
Beklentim hiç yok
Ama olsun atıyorum torbaya
Eprimiş hüznümü,
Yıpranmış Sevinç’lerimi
Kendime bile soramadığım

Ş A Ş K I N

Bakıp durma gökyüzüne
Denize bakma öyle
Sen dua etmesen de
Gök duruyor orada

Ş E H İ R D E A K Ş A M

Gün’ün rengi soldu
Silikleşti gölgeler
Sanki ateş böcekleri
Sokaklarda lambalar

SEN GİDİNCE

Sen gidince
Hiç olurum
Anıların geçit yapar
Rüyalarımda

Biz bir ulu ağaç idik
Yabancılaştık köklerimize
Dayanamadık haine, ite, köpeğe
İnandık, kandırıldık, satıldık
Sapı bizdendi baltanın
Şafak vakti yıkıldık

Aklımda ne gezip gördüklerim
Ne görmeye doyamadıklarım
Kalmış
Yattım yaşım kırk
Kalktım olmuşum altmış

Bir ülke düşününki
Her şeyi yarım kalmış
Her şey na-tamam
İhanet edemeyiz
Bırakıp gidemeyiz
Satsam sa-tamam

Ol dedi Tanrı
Toprağımda koş
Suyumda oyna
Büyü dedi
Gökyüzümün altında