Hikmet Öztürk Şiirleri - Şair Hikmet Öztürk

Hikmet Öztürk

Büyük bir vaveyla koptu
Çooook uzaklardan.
Sanırm denize ay düştü
Bir ışık hüzmesi kapladı,
Dibini denizin.
Adeta akvaryum oldu deniz.

Devamını Oku
Hikmet Öztürk

DİRİLİŞ

Dayak yiye yiye
Dövüle dövüle öğrendik
Şefkati
Kaybedince anladık

Devamını Oku
Hikmet Öztürk

Yaşlandıkça tanıyorum organlarımı
Şaşırıyorum, ne çok organım varmış
Oysa, tek parça gibi görürdüm kendimi eskiden
Bir makinaydı vücudum
İşlerdi sorunsuz, tıkır, tıkır.
Yattımmı uyur kalktımmı zıpır

Devamını Oku
Hikmet Öztürk

G U R B E T T Ü R K Ü S Ü

Aradığın kadar aranırsın
Sorduğun kadar sorulur
Gönüllerdeysen elbet
Bir arayan bulunur

Devamını Oku
Hikmet Öztürk


Sanki aslanın ağzından kapmış
Sanki alacaklar elinden
Kahpe dünya güvenilmez
Duvara vermiş sırtını

Devamını Oku
Hikmet Öztürk


Çocukluk anılarımın
Mahcup esnafı
Gönlü zengin, vicdan onda
Ali Bakkal amca
Okmeydanı örnektepenin

Devamını Oku
Hikmet Öztürk


Anlayamiyorum,
Neden unutulmaz,
ilk göz agrisi.

Neden kimse hatirlamaz,

Devamını Oku
Hikmet Öztürk

K A R A N L I K

Akşamın çöküşü gibi geliyor karanlık
Sus pus oluyor hışırtıları ağaçların
Kuşlar dallarda daha sessiz
Sanki ağustos böceğinin ayı geçmiş

Devamını Oku
Hikmet Öztürk

KAR’DAN ADAM

Kimseler bilmez
Neler yaşadı
Ne duydu
Bakındı çevresine

Devamını Oku
Hikmet Öztürk

KAZA

Kazara geldim
Bu dünyaya ben
Ne torpil kullandım
Ne dilekçe sundum

Devamını Oku