Hikmet Aslan 2 Şiirleri - Şair Hikmet As ...

Sen benim polenimsin,
Peteğimsin, balımsın,
Günlerim, haftalarım,
Aylarımsın, yılımsın.
Hem benim felaketim,
Hem tutunacak dalımsın.

Ben soğuktan üşürken, sevdiğim yalnızlıktan,
Gelemez beklediğim, dünya kefen giyindi.

Uzaklarda bir nisa, yüreği hüzün dolu,
Derdi dünyayı yakar, kederi bana sindi.

Gözlerinde yaş varmış,
Dudaklarında ismim.
Manzaranda hayalim,
Elerindeymiş resmim.
Yüreğin yüreğimde
Uzak olsa da cismim,

Daha önce gelseydin
Şöyle yirmi yıl kadar.
Şimdi seni düşünmek,
Yorgun fikrime zarar,
Yıllardır hep fırtına,
Kasırga var, çamur var,

Duruşun Aslanın tuzak kuruşu,
Avını gözleyen avcı gibisin.
Yüzünde maske var, başında puşu,
Her geleni kovan hancı gibisin.

Gözlerin çok derin taaa içten bakar,

Gözlerindeki mana ruhuma sindi,
Manayı anlamaya izah gerekir.
Gönlümdeki acılar o anda dindi,
Neşemi anlatmaya mizah gerekir.

Gölgeni kıskanmak hakkımdır elbet,

Ben Urfalıyam
Bir çok damar var bende.
Bir damarım Halil'i,
Sevdim mi,
Dünyaya kafa tutar,
Tüm putları yıkarım,

Seni hayal etmeyi bırakalı çok oldu,
Seni şöyle şuramda capcanlı tutuyordum.
İsmin dilime gelir, her harfi yutuyordum.
Seni hayal etmeyi bırakalı çok oldu,

Sensizlik bıçak gibi, sol yanıma sokuldu,

“Yine hicran bulutlarını taç edilmişsin başına...”
demiş kardeşim..........

Öyle ya... sen olsaydın benim yerimde
Gözlerine kara, kara bulutlar çökmez miydi
Yanarken gönlümde alev, alev bir ateş

Hangi iyiliğin bedelisin sen,
Senin için nimet sözcüğü hafif.
Nazik parmakların ve o nazik ten,
Pamuktan yumuşak, ipekten naif.

Aç kalsam taş olsa bile satarım,