Hikmet Aslan 2 Şiirleri - Şair Hikmet As ...

Düşünüyorum da
Şu an ne yapıyorsun
Mutfaktaysan…
Ya patlıcan oturtuyorsun,
Ya imam bayıltıyorsun,
Ya da karın yarıyorsun.

Çehre asık, sima üzgün,
Beniz soluk, gözler küskün,
Bıyık gitmiş, sakal düzgün,
Bak resmime üzgün üzgün.

Tıraş olmuş saçlar yatık,

Gönlümde filiz tuttu, tohumu çürük aşkın,
O ne bakış Allah’ım, öyle yaktı içimi.
Sular yükseldi birden, seddimi yıktı taşkın,
Afet misin mübarek, sanki bir su içimi.

Gözlerinle hapsettin boynuma taktın zincir,

Gözünün rengini bilmeden daha,
Gözünün yaşına vurulmuşum ben,
Kırk yılım hep gece çok var sabaha,
Düşüme, rüyama darılmışım ben.

Gözlerin hükmetti, ben oldum esir,

Allah'ını seversen parmak basma yarama.
Beni kendi Halimde beni kendime bırak.
Kendimle savaştayım, girme benim arama.
Halim düşman başına, bütün dostlardan Irak.

Hiç kimseye değildir, benim kendime kastım,

Kütüklüklere kırık bir sevda
Şarjörlere hasret mermisi doldurdum
Bana öyle kopmaz bir kanca taktınki
Her gece alemin nöbetlerinde durdum
Sensizliğin nöbeti üç beşi geçti

Beni sevdiğini söylemene gerek yok,
Madem seviyorsun o halde bir şeyler yap,
Bir kitap oku, ne bilim
Bir şiir ezberle,
Ya da bir fıkra öğren,
Beni sevdiğini söylemene gerek yok,

Yalnız kadınlar değil, imrenir tüm melekler,
Gülerken yanağında beliren çizgilere,
Gülüşünle yakarsın, hep tutuştu etekler,
Bakışların hükmetti içimde sezgilere.

Sekerek yürümeyi senden öğrenmiş ceylan,

Aşkına mevlanayım,
Sana fır dönüyorum.
Güneşte pervaneyim,
Zuhalde yanıyorum.

Dilde Mevlana sözü,

Nefesin can verir her soludukça
Ağaca can veren yaprak gibisin.
Kurumuş tohumu sen suladıkça
Ölüye can veren toprak gibisin.

Ben çimento sen kum, senle karılsam,