Hikmet Alkan Şiirleri - Şair Hikmet Alkan

Düşünce üretmeyen karanlık,
Kestirmesinden gidiyor yolun,

Göz önüne alınmaz canı,

Sinsi bir sessizliğin içinde,
Gevşemiş çığlık,
Önyargılı kıyaslamanın,
Katlanıyor yalnızlaşmış acılarına,

Kendini,

Kimi zaman Kuzguncuk,
Kimi zaman Yağmur damlaları altında Üsküdar,
Kimi zaman Sabahın ilk ışıklarıyla Karaköy,
Süzülüyor Galata kulesinin Penceresinden,
En güzel aşk bakışlım,

Karanlığı,
Kulaçlayan kollarım,
Kurtaramıyor boğulan hayallerimi,

Son nefeste,
Yalnızlıkla kalan gölgem,

Yalnızlığın kapı aralığında,
Değişiyor yürekte ki korku,

Sancılı zamanın,
Karşısına çıkıyor gözlerim,

Karanlığa ışık tutan ay,
Engeller pencerende gezen ellerimi,

Çekilir benden habersiz,

Yaşamdan,
Hiçbir şey anlamadan,
Tükenen zaman,

Yüreğime düşürüyor hasretini,

Menekşe,
Bir umudun arkasında,
Aç ve susuz,

Güneş,

Güneşsiz karanlık,

Küçük kaderin,
Büyük şansızlığında,

Ağaç gövdesinde gizli gölge,
Oluyor batıl inancın parçası,

Karanlığı fışkıran düşünce,
Değişmeye yüz tutmuş,
Lades kemiği çekilişini,